Κεφάλαιο 7: "Ο Ήχος του Κουδουνιού"
- Τι κάνουμε; - Περπατάμε, Γκρεγκ.
- Αλλά για πού; - Κάπου να περιμένουμε να περάσει η βροχή.
Α. Αλλά...
δε θα περιμένουμε τη Βεατρίκη;
Δεν χρειάζομαι τη Βεατρίκη.
- Θα βγάλω άκρη μόνος μου. - Καλό αυτό.
Χαίρομαι που έχεις σχέδιο.
- Γουίρτ; - Τι;
Ποιο είναι το σχέδιο λοιπόν; Γιατί δε λες λεπτομέρειες,
- κι άρα μου είναι δύσκολο... - Γκρεγκ, σου είπα έχω σχέδιο.
Αν δε με εμπιστεύεσαι, τότε σταμάτα
να με ακολουθείς. Αν θες πάνε ψάξε
τη Βεατρίκη, εμπρός. Μπορείς να κάνεις ό,τι θες.
Ό,τι θέλω; Είναι υπερβολική δύναμη.
Γουίρτ! Ωχ όχι! Μήπως έριξα το δέντρο
με τις δυνάμεις μου; Συγνώμη. Είσαι καλά;
Ναι. Το δέντρο ήρθε κατά πάνω μου
από το πουθενά.
Γκρεγκ, κοίτα... σημάδια τσεκουριού.
- Κάποιος το έκοψε. - Πράγματι. Εγώ το έκανα.
Αα! Ωχ!
Σταματήστε! Ακούστε! Το κτήνος αισθάνεται την παρουσία σας!
Αξιώνεται να σας κάνει κομμάτι του σκοτεινού του δάσους,
μα μόνο αν παραιτηθείτε! Βαστάτε γερά ψυχή και σώμα
και θα είστε ασφαλείς απέναντί του.
Αν αρρωστήσετε ή χάσετε την ελπίδα και η ζωή σας θα περάσει
στα στρεβλά του χέρια. Ωχ! Παιδιά!
Προσέξτε τι σας λέω, σας παρακαλώ!
Αγόρια, προσέχετε το κτήνος! Προσέξτε τι σας λέω, σας παρακαλώ!
Αγόρια, προσέχετε το κτήνος!
- Ξυλοκόπε. - Εε;
Πρέπει να μιλήσουμε.
- Νομίζω του ξεφύγαμε. - Χαχα! Του την έφερες
- με το κλωτσίδι! - Είδες; Τα έχω όλα υπό έλεγχο.
Δεν χρειάζομαι τη Βεατρίκη. Τώρα να βρούμε μέρος για μέχρι
- να περάσει η βροχή... - Αρκεί να μην πάμε εκεί στο παλιό,
- διαλυμένο... - Ουάου. Σουτ!
Είναι τέλειο! Έλα, Γκρεγκ!
Αχ, Γουίρτ... όλο έτσι γίνεται.
Δεν είναι τόσο άσχημο αυτό το μέρος.
- Χμ; - Ίσως.
♪ Νταμ νταμ-νταμ νταμ-νταμ νταμ νταμ ♪
- Βγάλε το βατράχι από το παντελόνι σου. - Ό,τι θέλει μπορεί να κάνει.
Τι λες να είναι σε αυτά τα παλιά καλάθια; Ουάου!
- Τι; - Είμαστε πλούσιοι!
- Τι; - Κοίτα!
Είναι γεμάτο μαύρες χελώνες! Είμαστε χελωνοπλούσιοι!
Δεν είναι λίγο κάπως που βρήκαμε ένα καλάθι με χελώνες
- σ' ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι; - Χαχα, ναι.
Γκρεγκ, δεν το είπα για αστείο.
- Τι; Α. - Θείτσα;
Θείτσα, τελείωσα με την ταξινόμηση...
Ποιοι είστε;
- Είμαστε διαρρήκτες! - Όχι όχι. Όχι όχι.
Δ-Δεν είμαστε. Απλώς θέλαμε να μη βραχούμε και
νομίζαμε ότι εδώ είναι εγκαταλελειμμένο, κι έτσι...
Κι έτσι ήρθαμε να διαρρήξουμε χελώνες.
- Όχι, δεν είναι αλήθεια. - Είναι αλήθεια!
Εντάξει. Νίκησες...
- Χα! Είδες; - Σε πιστεύω, αλλά σας παρακαλώ
κρυφτείτε αμέσως.
- Η θείτσα Ψιθύρα έρχεται. - Εε, τι;
Κρυφτείτε, γρήγορα! Καλώς ήλθες σπίτι, θείτσα.
Λόρνα, γλυκό μου παιδί.
- Χμμ. Ήρθε εδώ κανείς σήμερα; - Όχι, θείτσα... ούτε ψυχή.
Άρα κανένας δε θα φαγωθεί ζωντανός απόψε;
- Εύχομαι όχι, κυρία. - Φαγωθεί ζωντανός;
Είσαι καλό κορίτσι, Λόρνα, αλλά με απατάς...
Λέω την αλήθεια, θείτσα. Σ' ορκίζομαι.
Μη με απατάς, παιδί μου. Τα μυρίζω.
Μυρίζω τα παιδιά
- σε αυτό το σπίτι. - Τι; Παιδιά;
- Μα είμαι στο γυμνάσιο. - Ε και πάλι βρωμάς.
- Σουτ! - Εσύ σουτ.
Πες μου πού τα κρύβεις, θησαυρέ μου.
- Εγώ... - Ο ήχος του κουδουνιού
σε διατάζει.
Κοίτα... στο καλάθι.
Έχετε εισέλθει στο σπίτι του χαμού, παιδιά... του δικού σας χαμού.
Ω. Αγαπητή μου, εξαρχής
εννοούσες ότι οι χελώνες είναι που μυρίζουν τόσο ώριμες.
Μ-Μάλιστα. Αυτό εννοούσα.
Μμ.
Άρα δεν μου κρύβεις κανένα διαβολικό μυστικό;
- Όχι. Κανένα. - Τότε πάω να ξαπλώσω εγώ,
κι εσύ, Λόρνα... θα ταξινομήσεις τα οστά όσων έχουν
- φαγωθεί εδώ ως τώρα. - Έχω ήδη τελειώσει.
Τότε καθάρισε το πάτωμα μέχρι να λάμψει.
Ο ήχος του κουδουνιού σε διατάζει.
Ναι, θείτσα Ψιθύρα.
Ξέρεις ότι το κάνω για το καλό σου, παιδί μου.
Μόνο το να μένεις απασχολημένη σταματά τα κακά πνεύματα απ' το
- να σε οδηγούν στην αχρειότητα. - Μην ανησυχείς,
θείτσα Ψιθύρα. Η δουλειά θα με κρατήσει απασχολημένη.
Καλό βράδυ αγαπητή μου.
Και σβήσε τη φωτιά. Δεν σου ζήτησα να την ανάψεις.
Βγείτε, χελώνες μου. Κοιμάται.
- Είσαι σίγουρη; - Ναι.
Είσαι καλά;
- Έχεις πολύ βήχα. - Είναι η αρρώστια μου.
Για αυτό η θείτσα Ψιθύρα είναι τόσο σκληρή μαζί μου.
Θέε μου! Αυτή η κυρία είναι τόσο κακή. Πρέπει να πας σε γιατρό.
Η θείτσα δεν επιτρέπει επισκέπτες.
Πιστεύει ότι οι ξένοι θα με οδηγήσουν να γίνω αχρεία.
Ναι. Βλέπεις; Αυτό είναι πολύ περίεργο.
Να μην προσβάλω την οικογένειά σου μα...
- Δεν είναι πραγματικά θεία μου. - Θεέ μου. Βλέπεις;!
Πού πήγε ο Δρ. Αγγούρης;
- Θα σε πιάσω! - Κι έτσι πρέπει να σκουπίζεις
- μέχρι να τελειώσεις; - Μμ-χμμ.
Η δουλειά ποτέ δεν τελειώνει. Με το που τελειώσει αυτό,
θα επιστρέψει και θα διατάξει να κάνω κάτι άλλο,
- και ούτω καθεξής. - Αν βοηθήσω και τελειώσει η δουλειά
- γρήγορα, τότε ίσως μπορέσεις... - Να αποδράσω; Μαζί σου;
- Ναι. - Εμάς θα μας πάρετε μαζί σας;
- Γκρεγκ... - Χμμ. Ναι. Ίσως αυτή...
αυτή η φορά μπορεί να είναι διαφορετική.
Ορίστε.
- Θα κάνω αυτήν τη μεριά. - Μμ, κάτι παράξενο συμβαίνει.
Πού πας;
♪ Να 'μαστε ♪
- ♪ τα δυο μας, σαν πλοία ♪ - ♪ σαν πλοία ♪
♪ σε ποταμάκι όλο στροφές ♪
- ♪ κι όμως ♪ - ♪ κι όμως ♪
♪ κάπως βρεθήκαμε μαζί ♪
♪ σαν ξένοι, εγώ κι εσύ ♪
Έι! Μπορείς και να τρέξεις και να κρυφτείς! Μήνυμα για τον Δρ. Αγγούρη!
Σας χρειάζονται στο χειρουργείο-ο-ο-ο-ο!
Λοιπόν, καλούτσικο φαίνεται.
- Νομίζω τελειώσαμε. - Αααα!
- Γιατί ήρθατε εδώ; - Ουπς!
Δε θα μείνετε ζωντανοί για πολύ σ' αυτό το σπίτι.
- Ααα! - Παιδιά, σας προειδοποιώ...
μακριά από τη Λόρνα μου,
αλλιώς θα μασηθείτε στη στιγμή!
Εμείς... δεν θέλουμε φασαρίες, κυρία.
Ας το συζητήσουμε. Με λένε Γουίρτ.
- Λόρνα, έλα εδώ. - Ω...
Ο ήχος του κουδουνιού σε διατ... εε, μα πού...
Το κουδούνι το έβαλα στο κομοδίνο μου;
- Ακολουθείστε με. - Όοοοοχι!
Βγείτε πριν να είναι αργά. Ξεκλειδώστε την πόρτα.
- Θα σας καταβροχθίσει. - Μα τι λέει αυτή;
Αα!
- Κι άλλα οστά προς ταξινόμηση. - Όχι!
Αγόρια, σας είπα να μην την πλησιάσετε, τώρα την κάνατε
- να γίνει αχρεία πάλι. - Χοχο!
Δε ξέρω γιατί, αλλά νόμιζα αυτή η γιαγιά ήταν
ο ανθρωποφάγος, αλλά ήταν τελικά η Λόρνα.
Το πάθημα γίνεται μάθημα. Τώρα έχω ένα σχέδιο που θα... Ωχ!
- Το δικό σου σχέδιο ήταν καλύτερο. - Συγγνώμη, χελώνες μου...
...αλλά χρειάζομαι τροφή!
- Γκρεγκ! - Να δοκιμάσουμε τώρα το δικό μου σχέδιο.
Ο ήχος του κουδουνιού σε διατάζει.
Τι στο...
Έφαγε το μαγικό κουδούνι της μάγισσας όταν ήμασταν...
- Καλά! Κάνε κάτι. - Α ναι. Σε διατάζω να...
- Το πνεύμα με ωθεί. - ...μεταμορφωθείς
- σε μαγική τίγρη. - Ο ήχος... ο ήχος του κουδουνιού
σε διατάζει! Σταμάτα να κάνεις τη Λόρνα
να κάνει κακά πράγματα, πνεύμα!
Και επίσης φύγε και μη γυρίσεις.
Λόρνα! Λόρνα!
Γουίρτ, δες!
Λόρνα!
- Γουίρτ, με έσωσες. - Λόρνα; Λόρνα;
- Αχ, Λόρνα μου. - Θείτσα Ψιθύρα.
Νόμισα σε είχαν αρπάξει.
Όχι, θείτσα. Με έσωσαν. Ξόρκισαν το κακό πνεύμα
- με τη δύναμη του κουδουνιού! - Θα το πάρετε πίσω αφού
- Ο Γκρεγκ Τζούνιορ πάει τουαλέτα. - Αχ, Λόρνα
- είναι υπέροχο, αγαπητή μου. - Θείτσα Ψιθύρα, τι έπαθες;
Tώρα που έχεις θεραπευτεί,
δεν θα χρειάζεσαι πια τη γριά τη θείτσα Ψιθύρα
- να σε φροντίζει. - Αχ, θείτσα, όχι.
- Ω. - Ποτέ δε θα σ' αφήσω.
- Είσαι η οικογένειά μου. - Α. Ω.
- Σ' ευχαριστώ πολύ, Γουίρτ. - Και μια συμβουλή...
προσέξτε την αδελφή μου, την Αδελαΐδα. Ζει στο βοσκοτόπι.
- Δεν είναι άξια εμπιστοσύνης. - Ίσως σας ξαναδώ
κάποια μέρα. Το ελπίζω.
Tα λέμε αργότερα.
Ουάου, Γουίρτ!
- Μας έσωσες δύο φορές σήμερα! - Ναι, υποθέτω.
Και τι έγινε; Δεν είμαστε πιο κοντά στο να
φτάσουμε στο σπίτι. Ούτε ξέρω τι κάνω
εδώ πέρα πια. Δε ξέρω καν αν θα επιστρέψουμε
- ποτέ σπίτι. - Σίγουρα θα φτάσουμε!
Τι μας εμποδίζει; Έχεις και σχέδιο, δε θυμάσαι;
- Ήταν ψέματα. - Έλα λοιπόν.
Εμπρός, καπετάνιε! Εσύ μας οδηγείς!
Μπορείς!
Ναι. Ναι. Κάθε ελπίδα σύντομα θα έχει χαθεί.
Ευτυχώς που το αγόρι είχε την τόλμη να σε σπρώξει.
Η κίνησή σου θα κόστιζε και στους δυο μας.
Δε νοιάζεσαι να μείνει αναμμένο το φανάρι;
Δε νοιάζεσαι για την ψυχή της κόρης σου;
Δεν μπορεί κανείς να ανταλλάξει τις ψυχές των παιδιών
σα να ήταν μάρκες! Θα υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Όχι. Μόνο εγώ υπάρχω. Μόνο ο δικός μου τρόπος.
Μόνο το δάσος υπάρχει και μόνο η παραίτηση.